พูดถึงประวัติการเริ่มต้นดูดาวของส่วนตัวผมนะครับ บอกตรงๆว่าผมเองเป็นคนที่เกิดและเติบโตมาจากท้องไร่ ท้องนา ตั้งแต่เล็กจนโต เพียงโชคดี ที่ได้มีโอกาสได้เล่าเรียนในวิทยาลัย และจบจากมหาวิทยาลัยเท่านั้นเอง และทุกวันนี้ผมก็ยังชอบท้องไร่ ท้องนาอยู่ครับ (ถ้ามีโอกาสช่วงเย็น ปล่อยหมา ทำกับข้าวเสร็จ ผมจะชอบขี่มอไซด์พาภรรยาไปดูทุ่งนาอยู่เสมอ) ครับร่ายซะยาว สรุปว่าผมเป็นเด็กบ้านนอกนะครับ ครับจำความได้ว่าอายุน่าจะประมาณ 8 ขวบ อยู่ประถม4 ช่วงหน้าหนาวเกี่ยวข้าวเมื่อก่อนเราจะต้องไปนอนนา(นอนกันที่ทุ่งนา) กับพ่อกับแม่ เพื่อที่จะได้ทำงานได้เร็ว และสะดวกขึ้นครับ วันนึง ท้องฟ้ามืดสนิทและค่อนข้างเปิด พ่อผมก็ออกไปหายิงนก กลับมาผมก็ช่วยถอนขนนกข้างกองไฟให้พ่อ ระหว่างนั้นผมก็ได้ยินเสียงธนูว่าว แล้วก็เริมเงยหน้าขึ้นมองบนท้องฟ้าเพื่อที่จะหาว่าวที่มาของเสียงมันอยู่ไหน แต่มองเท่าไรก็ไม่เห็น แต่ดันมองไปเห็นกลุ่มดาวที่แปลกๆเป็นกระจุกอยู่กลุ่มนึง จึงเอ๋ยปากถามพ่อว่ามันคือดาวอะไร? และพ่อผมก็บอกว่ามันคือดาวลูกไก่ วันนั้นก็คงเป็นการเริ่มต้นดูดาวของผม หลังจากวันนั้น วันต่อๆมาพ่อก็ชี้ให้รู้จักกับดาวไถ และก็เห็นดาวตกกันด้วยครับ หลังจากนั้นก็ไม่ได้จริงจังกับเรื่องนี้เลย แม้แต่ตอนมัธยมก็ยังมีได้เรียนเกี่ยวกับดาราศาสตร์ ได้เรียนรู้จักคำว่า ระบบสุริยะ กาแล็กซี่ทางช้างเผือก ก้ไม่ได้รู้สึกว่าชอบ และสนใจจริงจังอีก จนมาในช่วงเรียนในมหาลัย แล้วได้ออกทริปกันที่ถ้ำเจ้าพระยาที่ เขาสามร้อยยอด ประจวบคีรีขัณฑ์ แล้วตอนกลางคืนอาจารย์ที่พาไปเริ่มชี้ดาว พาพวกเราดูดาว แล้วเล่าเรื่องเป็นนิทาน โยงกันไปเชื่อมต่อกันมา เฮ้ย...แบบว่า จารย์ ผมอยากเก่งเหมือนจาร์ยจัง ครับตอนนั้นก็เริ่มที่จะสนใจในการดูดาวขึ้นมาแล้วบ้าง เริ่มหาความรู้เกี่ยวกับนิทานดาว กลุ่มดาว มาไว้ติดตัวเป็นความรู้ แต่ก็ไม่ได้สนใจเรื่องการส่องดูดาวจริงจัง (เพราะว่าไม่มีอุปกรณ์) มีเพียงกล้องสองตา และกล้องดูนก ใช้ส่องดูดวงจันทร์เป็นครั้งคราว แต่ส่วนมากก็ยังเป็นการดูแบบตาเปล่าแค่นั้นเอง ตอนนั้นก็เริ่มส่งนกอยู่ด้วย เลยไม่ค่อยได้ส่องดาว แต่ทั้งน้องนก ทั้งน้องดาว น่าดูทั้งคู่ครับ แต่ต้องหยุดเรื่องน้องดาวเนื่องจากเราไม่มีอุปกรณ์ที่จะไปส่องแบบจริงๆจังๆ กันครับ หลังจากนั้นเข้าสู่วัยทำงาน ก็ได้รับโอกาสจากบริษัทที่ทำงาน เข้าอบรมเกี่ยวกับกิจกรรมดูดาว ได้ส่องดูดาวเสาร์ ดาวพฤหัส จริงๆ ครั้งแรก และได้เข้าใจ และรู้จักกับกิจกรรมการดูดาวเพิ่มมากขึ้น หลังจากออกจากบริษัทเดิม ผมก็เริ่มอยากทำกล้องโทรทัศน์ไว้ใช้เอง เริ่มสนใจอยากจะส่องน้องดาวจริงๆ อยากเห็นอย่างที่เขาเอารูปมาให้เราดู เราอยากเห็นมันด้วยตาของเราเอง แต่ด้วยสายงานที่ทำ มันก็ทำให้ไม่มีเวลา (ข้ออ้างตัวเอง) บวกกับอุปกรณ์ต่างๆ ที่อยากได้ค่อนข้างราคาสูง (ภรรยาไม่อนุมัติ) ก็เลยเฉยๆไป ได้แต่ค้นหาอ่านบทความ ดูยูทุป ตามในอินเตอร์เน็ท และก็หากมีปรากฏการณ์สำคัญๆ ก็จะคอยเงยหน้ามองฟ้าที่หลังบ้านอยู่เสมอจนถึงปัจจุบันนี้ ณ วันนี้ ภรรยาอนุมัติให้ซื้ออะไรก็ได้ที่อยากได้ ผมก็จะลงไปกับทางนี้เลยแล้วกัน จะได้อะไรมามั่ง ผมจะเอามาลงให้ดูในอนาคตนะครับ เพราะงานประจำของผมไม่ค่อยอำนวยเท่าไร และนี่ก็คือประวัติเรื่องดูดาวของผมนะครับ........
เรื่องการดูดาวในบ้านเรา นอกจากเพื่อการบันเทิง สันทนาการแล้ว แบบศึกษาดวงดาวเป็นเรื่องเป็นราวผมไม่แน่ใจว่ามีที่ไหนบ้าง ที่เห็นก็จะมีองค์การดาราศาสตร์แห่งชาติ และอีกหน่วยงานนึงไม่แน่ว่าหน่วยเดียวกันรึเปล่า ที่เรียกเป็นภาษาอังกฤษว่าNARIT เขาก็สนับสนุนให้มีการให้ความสำคัญกับดาราศาสตร์ โดยตระเวนจัดกิจกรรมให้ความรู้ และแจกอุปกรณ์ดูดาว ไปทั่วประเทศ เมื่ออาทิตย์ก่อนผมเปิดยูทุปเห็นThaipbs เคยทำกิจกรรมดูดาวอยู่ไม่รู้ว่ายังมีหรือเปล่า อยากให้ยังมีอยู่ครับ เปิดโอกาสให้เด็กๆ ได้เห็น แล้วเขาจะเกิดคำถาม แล้วจะสนใจ และค้นคว้าหาความรู้ บ้านเมืองเราจะได้มีคนที่มีความรู้เรื่องอวกาศไม่ด้อยไปกว่าชาติอื่นๆ ครับ นี่ก็เป็นที่มาของการทำบล็อกของผมอันนี้ บางครั้งอาจไม่มีสาระมาก แต่จะพยายามสรรหามาเล่า มาลงไว้ เผื่อจะเป็นแรงบันดาลใจให้เด็กๆ หรือผู้ที่สนใจได้บ้างครับ ปะพวกเรา.....ไปดูดาวกัน แล้วพบกันใหม่ครับ สวัสดีครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น